Conjugation of ugasić
uˈɡa.ɕit͡ɕspowodować koniec procesu palenia się czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | ugasić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ugasiłem |
| ty | ugasiłeś |
| on / ona / ono | ugasił |
| my | ugasiliśmy |
| wy | ugasiliście |
| oni / one | ugasili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ugasiłam |
| ty | ugasiłaś |
| on / ona / ono | ugasiła |
| my | ugasiłyśmy |
| wy | ugasiłyście |
| oni / one | ugasiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ugasiło |
Czas przyszły
| ja | ugaszę |
| ty | ugasisz |
| on / ona / ono | ugasi |
| my | ugasimy |
| wy | ugasicie |
| oni / one | ugaszą |
Tryb rozkazujący
| ty | ugaś |
| my | ugaśmy |
| wy | ugaście |