Conjugation of uformować
u.fɔrˈmɔ.vat͡ɕwyrobić w kimś lub czymś określone przymioty lub postawy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uformować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uformowałem |
| ty | uformowałeś |
| on / ona / ono | uformował |
| my | uformowaliśmy |
| wy | uformowaliście |
| oni / one | uformowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uformowałam |
| ty | uformowałaś |
| on / ona / ono | uformowała |
| my | uformowałyśmy |
| wy | uformowałyście |
| oni / one | uformowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uformowało |
Czas przyszły
| ja | uformuję |
| ty | uformujesz |
| on / ona / ono | uformuje |
| my | uformujemy |
| wy | uformujecie |
| oni / one | uformują |
Tryb rozkazujący
| ty | uformuj |
| my | uformujmy |
| wy | uformujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.