Conjugation of udźwignąć
uˈd͡ʑviɡ.nɔɲt͡ɕto bear, to hold up (to lift or carry something heavy) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | udźiwgnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | udźiwgnąłem |
| ty | udźiwgnąłeś |
| on / ona / ono | udźiwgnął |
| my | udźiwgnęliśmy |
| wy | udźiwgnęliście |
| oni / one | udźiwgnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | udźiwgnęłam |
| ty | udźiwgnęłaś |
| on / ona / ono | udźiwgnęła |
| my | udźiwgnęłyśmy |
| wy | udźiwgnęłyście |
| oni / one | udźiwgnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | udźiwgnęło |
Czas przyszły
| ja | udźiwgnę |
| ty | udźiwgniesz |
| on / ona / ono | udźiwgnie |
| my | udźiwgniemy |
| wy | udźiwgniecie |
| oni / one | udźiwgną |
Tryb rozkazujący
| ty | udźiwgnij |
| my | udźiwgnijmy |
| wy | udźiwgnijcie |