Conjugation of ufać
ˈu.fat͡ɕbyć przekonanym, że ktoś posiada jakieś umiejętności, zdolności i potrafi je odpowiednio wykorzystać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | ufać |
Czas teraźniejszy
| ja | ufam |
| ty | ufasz |
| on / ona / ono | ufa |
| my | ufamy |
| wy | ufacie |
| oni / one | ufają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | ufałem |
| ty | ufałeś |
| on / ona / ono | ufał |
| my | ufaliśmy |
| wy | ufaliście |
| oni / one | ufali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | ufałam |
| ty | ufałaś |
| on / ona / ono | ufała |
| my | ufałyśmy |
| wy | ufałyście |
| oni / one | ufały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | ufało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę ufał |
| ty | będziesz ufał |
| on / ona / ono | będzie ufał |
| my | będziemy ufali |
| wy | będziecie ufali |
| oni / one | będą ufali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę ufała |
| ty | będziesz ufała |
| on / ona / ono | będzie ufała |
| my | będziemy ufały |
| wy | będziecie ufały |
| oni / one | będą ufały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie ufało |
Tryb rozkazujący
| ty | ufaj |
| my | ufajmy |
| wy | ufajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.