Conjugation of uczesać
uˈt͡ʂɛ.sat͡ɕto have one's hair styled a certain way Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uczesać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uczesałem |
| ty | uczesałeś |
| on / ona / ono | uczesał |
| my | uczesaliśmy |
| wy | uczesaliście |
| oni / one | uczesali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uczesałam |
| ty | uczesałaś |
| on / ona / ono | uczesała |
| my | uczesałyśmy |
| wy | uczesałyście |
| oni / one | uczesały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uczesało |
Czas przyszły
| ja | uczeszę |
| ty | uczeszesz |
| on / ona / ono | uczesze |
| my | uczeszemy |
| wy | uczeszecie |
| oni / one | uczeszą |
Tryb rozkazujący
| ty | uczesz |
| my | uczeszmy |
| wy | uczeszcie |