Conjugation of uczłowieczyć
u.t͡ʂwɔˈvjɛ.t͡ʂɘt͡ɕstać się bardziej ludzkim, dobrym w sensie moralnym Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uczłowieczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uczłowieczyłem |
| ty | uczłowieczyłeś |
| on / ona / ono | uczłowieczył |
| my | uczłowieczyliśmy |
| wy | uczłowieczyliście |
| oni / one | uczłowieczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uczłowieczyłam |
| ty | uczłowieczyłaś |
| on / ona / ono | uczłowieczyła |
| my | uczłowieczyłyśmy |
| wy | uczłowieczyłyście |
| oni / one | uczłowieczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uczłowieczyło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie uczłowieczył |
| oni / one | będą uczłowieczyli |
Tryb rozkazujący
| ty | uczłowiecz |
| my | uczłowieczmy |
| wy | uczłowieczcie |