Conjugation of uczulić
uˈt͡ʂu.lit͡ɕto sensitize (to make sensitive or responsive to certain stimuli) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uczulić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uczuliłem |
| ty | uczuliłeś |
| on / ona / ono | uczulił |
| my | uczuliliśmy |
| wy | uczuliliście |
| oni / one | uczulili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uczuliłam |
| ty | uczuliłaś |
| on / ona / ono | uczuliła |
| my | uczuliłyśmy |
| wy | uczuliłyście |
| oni / one | uczuliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uczuliło |
Czas przyszły
| ja | uczulę |
| ty | uczulisz |
| on / ona / ono | uczuli |
| my | uczulimy |
| wy | uczulicie |
| oni / one | uczulą |
Tryb rozkazujący
| ty | uczul |
| my | uczulmy |
| wy | uczulcie |