Conjugation of użyczać
uˈʐɘ.t͡ʂat͡ɕdawać coś do użytku na czas określony, bez oczekiwania wynagrodzenia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | użyczać |
Czas teraźniejszy
| ja | użyczam |
| ty | użyczasz |
| on / ona / ono | użycza |
| my | użyczamy |
| wy | użyczacie |
| oni / one | użyczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | użyczałem |
| ty | użyczałeś |
| on / ona / ono | użyczał |
| my | użyczaliśmy |
| wy | użyczaliście |
| oni / one | użyczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | użyczałam |
| ty | użyczałaś |
| on / ona / ono | użyczała |
| my | użyczałyśmy |
| wy | użyczałyście |
| oni / one | użyczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | użyczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę użyczał |
| ty | będziesz użyczał |
| on / ona / ono | będzie użyczał |
| my | będziemy użyczali |
| wy | będziecie użyczali |
| oni / one | będą użyczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę użyczała |
| ty | będziesz użyczała |
| on / ona / ono | będzie użyczała |
| my | będziemy użyczały |
| wy | będziecie użyczały |
| oni / one | będą użyczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie użyczało |
Tryb rozkazujący
| ty | użyczaj |
| my | użyczajmy |
| wy | użyczajcie |