Conjugation of użyczyć
uˈʐɘ.t͡ʂɘt͡ɕto lend (to give something to someone for free temporarily) [with genitive] or (proscribed) [with accusative ‘what’], [with dative ‘to whom’], [with na (+ accusative)] or Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | użyczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | użyczyłem |
| ty | użyczyłeś |
| on / ona / ono | użyczył |
| my | użyczyliśmy |
| wy | użyczyliście |
| oni / one | użyczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | użyczyłam |
| ty | użyczyłaś |
| on / ona / ono | użyczyła |
| my | użyczyłyśmy |
| wy | użyczyłyście |
| oni / one | użyczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | użyczyło |
Czas przyszły
| ja | użyczę |
| ty | użyczysz |
| on / ona / ono | użyczy |
| my | użyczymy |
| wy | użyczycie |
| oni / one | użyczą |
Tryb rozkazujący
| ty | użycz |
| my | użyczmy |
| wy | użyczcie |