Conjugation of uświęcać
uˈɕfjɛn.t͡sat͡ɕsprawiać, by ktoś lub coś stawało się święte Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | uświęcać |
Czas teraźniejszy
| ja | uświęcam |
| ty | uświęcasz |
| on / ona / ono | uświęca |
| my | uświęcamy |
| wy | uświęcacie |
| oni / one | uświęcają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uświęcałem |
| ty | uświęcałeś |
| on / ona / ono | uświęcał |
| my | uświęcaliśmy |
| wy | uświęcaliście |
| oni / one | uświęcali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uświęcałam |
| ty | uświęcałaś |
| on / ona / ono | uświęcała |
| my | uświęcałyśmy |
| wy | uświęcałyście |
| oni / one | uświęcały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uświęcało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę uświęcał |
| ty | będziesz uświęcał |
| on / ona / ono | będzie uświęcał |
| my | będziemy uświęcali |
| wy | będziecie uświęcali |
| oni / one | będą uświęcali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę uświęcała |
| ty | będziesz uświęcała |
| on / ona / ono | będzie uświęcała |
| my | będziemy uświęcały |
| wy | będziecie uświęcały |
| oni / one | będą uświęcały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie uświęcało |
Tryb rozkazujący
| ty | uświęcaj |
| my | uświęcajmy |
| wy | uświęcajcie |