Conjugation of uświęcić
uˈɕfjɛɲ.t͡ɕit͡ɕto sanctify (to endorse with religious sanction) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | uświęcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | uświęciłem |
| ty | uświęciłeś |
| on / ona / ono | uświęcił |
| my | uświęciliśmy |
| wy | uświęciliście |
| oni / one | uświęcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | uświęciłam |
| ty | uświęciłaś |
| on / ona / ono | uświęciła |
| my | uświęciłyśmy |
| wy | uświęciłyście |
| oni / one | uświęciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | uświęciło |
Czas przyszły
| ja | uświęcę |
| ty | uświęcisz |
| on / ona / ono | uświęci |
| my | uświęcimy |
| wy | uświęcicie |
| oni / one | uświęcą |
Tryb rozkazujący
| ty | uświęć |
| my | uświęćmy |
| wy | uświęćcie |