Conjugation of trzasnąć
ˈtʂas.nɔɲt͡ɕuderzyć mocno w coś, wywołując krótki, głośny dźwięk Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | trzasnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | trzasnąłem |
| ty | trzasnąłeś |
| on / ona / ono | trzasnął |
| my | trzasnęliśmy |
| wy | trzasnęliście |
| oni / one | trzasnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | trzasnęłam |
| ty | trzasnęłaś |
| on / ona / ono | trzasnęła |
| my | trzasnęłyśmy |
| wy | trzasnęłyście |
| oni / one | trzasnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | trzasnęło |
Czas przyszły
| ja | trzasnę |
| ty | trzaśniesz |
| on / ona / ono | trzaśnie |
| my | trzaśniemy |
| wy | trzaśniecie |
| oni / one | trzasną |
Tryb rozkazujący
| ty | trzaśnij |
| my | trzaśnijmy |
| wy | trzaśnijcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.