Conjugation of topić
ˈtɔ.pit͡ɕsprawiać, że coś przemieszcza się pod powierzchnię cieczy albo w głąb ciała Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | topić |
Czas teraźniejszy
| ja | topię |
| ty | topisz |
| on / ona / ono | topi |
| my | topimy |
| wy | topicie |
| oni / one | topią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | topiłem |
| ty | topiłeś |
| on / ona / ono | topił |
| my | topiliśmy |
| wy | topiliście |
| oni / one | topili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | topiłam |
| ty | topiłaś |
| on / ona / ono | topiła |
| my | topiłyśmy |
| wy | topiłyście |
| oni / one | topiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | topiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę topił |
| ty | będziesz topił |
| on / ona / ono | będzie topił |
| my | będziemy topili |
| wy | będziecie topili |
| oni / one | będą topili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę topiła |
| ty | będziesz topiła |
| on / ona / ono | będzie topiła |
| my | będziemy topiły |
| wy | będziecie topiły |
| oni / one | będą topiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie topiło |
Tryb rozkazujący
| ty | top |
| my | topmy |
| wy | topcie |