Conjugation of taszczyć
ˈtaʂ.t͡ʂɘt͡ɕnieść, ciągnąć z trudem coś (rzadziej kogoś), ciężkiego lub niewygodnego Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | taszczyć |
Czas teraźniejszy
| ja | taszczę |
| ty | taszczysz |
| on / ona / ono | taszczy |
| my | taszczymy |
| wy | taszczycie |
| oni / one | taszczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | taszczyłem |
| ty | taszczyłeś |
| on / ona / ono | taszczył |
| my | taszczyliśmy |
| wy | taszczyliście |
| oni / one | taszczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | taszczyłam |
| ty | taszczyłaś |
| on / ona / ono | taszczyła |
| my | taszczyłyśmy |
| wy | taszczyłyście |
| oni / one | taszczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | taszczyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę taszczył |
| ty | będziesz taszczył |
| on / ona / ono | będzie taszczył |
| my | będziemy taszczyli |
| wy | będziecie taszczyli |
| oni / one | będą taszczyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę taszczyła |
| ty | będziesz taszczyła |
| on / ona / ono | będzie taszczyła |
| my | będziemy taszczyły |
| wy | będziecie taszczyły |
| oni / one | będą taszczyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie taszczyło |
Tryb rozkazujący
| ty | taszcz |
| my | taszczmy |
| wy | taszczcie |