Conjugation of targnąć
ˈtarɡ.nɔɲt͡ɕgwałtownie pociągnąć jeden drugiego za coś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | targnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | targnąłem |
| ty | targnąłeś |
| on / ona / ono | targnął |
| my | targnęliśmy |
| wy | targnęliście |
| oni / one | targnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | targnęłam |
| ty | targnęłaś |
| on / ona / ono | targnęła |
| my | targnęłyśmy |
| wy | targnęłyście |
| oni / one | targnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | targnęło |
Czas przyszły
| ja | targnę |
| ty | targniesz |
| on / ona / ono | targnie |
| my | targniemy |
| wy | targniecie |
| oni / one | targną |
Tryb rozkazujący
| ty | targnij |
| my | targnijmy |
| wy | targnijcie |