Conjugation of targować
tarˈɡɔ.vat͡ɕprowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | targować |
Czas teraźniejszy
| ja | targuję |
| ty | targujesz |
| on / ona / ono | targuje |
| my | targujemy |
| wy | targujecie |
| oni / one | targują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | targowałem |
| ty | targowałeś |
| on / ona / ono | targował |
| my | targowaliśmy |
| wy | targowaliście |
| oni / one | targowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | targowałam |
| ty | targowałaś |
| on / ona / ono | targowała |
| my | targowałyśmy |
| wy | targowałyście |
| oni / one | targowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | targowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę targował |
| ty | będziesz targował |
| on / ona / ono | będzie targował |
| my | będziemy targowali |
| wy | będziecie targowali |
| oni / one | będą targowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę targowała |
| ty | będziesz targowała |
| on / ona / ono | będzie targowała |
| my | będziemy targowały |
| wy | będziecie targowały |
| oni / one | będą targowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie targowało |
Tryb rozkazujący
| ty | targuj |
| my | targujmy |
| wy | targujcie |