Conjugation of taranować
ta.raˈnɔ.vat͡ɕuderzyć własnym pojazdem, okrętem albo samolotem obiekt wroga w celu jego uszkodzenia albo zniszczenia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | taranować |
Czas teraźniejszy
| ja | taranuję |
| ty | taranujesz |
| on / ona / ono | taranuje |
| my | taranujemy |
| wy | taranujecie |
| oni / one | taranują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | taranowałem |
| ty | taranowałeś |
| on / ona / ono | taranował |
| my | taranowaliśmy |
| wy | taranowaliście |
| oni / one | taranowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | taranowałam |
| ty | taranowałaś |
| on / ona / ono | taranowała |
| my | taranowałyśmy |
| wy | taranowałyście |
| oni / one | taranowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | taranowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę taranował |
| ty | będziesz taranował |
| on / ona / ono | będzie taranował |
| my | będziemy taranowali |
| wy | będziecie taranowali |
| oni / one | będą taranowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę taranowała |
| ty | będziesz taranowała |
| on / ona / ono | będzie taranowała |
| my | będziemy taranowały |
| wy | będziecie taranowały |
| oni / one | będą taranowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie taranowało |
Tryb rozkazujący
| ty | taranuj |
| my | taranujmy |
| wy | taranujcie |