Conjugation of tarabanić
ta.raˈba.ɲit͡ɕto drag one's feet, to scramble (to proceed to a location in a disorderly manner) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | tarabanić |
Czas teraźniejszy
| ja | tarabanię |
| ty | tarabanisz |
| on / ona / ono | tarabani |
| my | tarabanimy |
| wy | tarabanicie |
| oni / one | tarabanią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | tarabaniłem |
| ty | tarabaniłeś |
| on / ona / ono | tarabanił |
| my | tarabaniliśmy |
| wy | tarabaniliście |
| oni / one | tarabanili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | tarabaniłam |
| ty | tarabaniłaś |
| on / ona / ono | tarabaniła |
| my | tarabaniłyśmy |
| wy | tarabaniłyście |
| oni / one | tarabaniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | tarabaniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę tarabanił |
| ty | będziesz tarabanił |
| on / ona / ono | będzie tarabanił |
| my | będziemy tarabanili |
| wy | będziecie tarabanili |
| oni / one | będą tarabanili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę tarabaniła |
| ty | będziesz tarabaniła |
| on / ona / ono | będzie tarabaniła |
| my | będziemy tarabaniły |
| wy | będziecie tarabaniły |
| oni / one | będą tarabaniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie tarabaniło |
Tryb rozkazujący
| ty | tarabań |
| my | tarabańmy |
| wy | tarabańcie |