Conjugation of szumieć
ˈʂu.mjɛt͡ɕwprowadzać zamieszanie, burzyć się, buntować się Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | szumieć |
Czas teraźniejszy
| ja | szumię |
| ty | szumisz |
| on / ona / ono | szumi |
| my | szumimy |
| wy | szumicie |
| oni / one | szumią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szumiałem |
| ty | szumiałeś |
| on / ona / ono | szumiał |
| my | szumieliśmy |
| wy | szumieliście |
| oni / one | szumieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szumiałam |
| ty | szumiałaś |
| on / ona / ono | szumiała |
| my | szumiałyśmy |
| wy | szumiałyście |
| oni / one | szumiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szumiało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szumiał |
| ty | będziesz szumiał |
| on / ona / ono | będzie szumiał |
| my | będziemy szumieli |
| wy | będziecie szumieli |
| oni / one | będą szumieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szumiała |
| ty | będziesz szumiała |
| on / ona / ono | będzie szumiała |
| my | będziemy szumiały |
| wy | będziecie szumiały |
| oni / one | będą szumiały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szumiało |
Tryb rozkazujący
| ty | szum |
| my | szummy |
| wy | szumcie |