Conjugation of szurać
/ˈʂu.rat͡ɕ/w aspekcie dokonanym: szurnąć → rzucić coś szybko, wyrzucić coś lub kogoś (np. z pracy) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | szurać |
Czas teraźniejszy
| ja | szuram |
| ty | szurasz |
| on / ona / ono | szura |
| my | szuramy |
| wy | szuracie |
| oni / one | szurają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | szurałem |
| ty | szurałeś |
| on / ona / ono | szurał |
| my | szuraliśmy |
| wy | szuraliście |
| oni / one | szurali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | szurałam |
| ty | szurałaś |
| on / ona / ono | szurała |
| my | szurałyśmy |
| wy | szurałyście |
| oni / one | szurały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | szurało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę szurał |
| ty | będziesz szurał |
| on / ona / ono | będzie szurał |
| my | będziemy szurali |
| wy | będziecie szurali |
| oni / one | będą szurali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę szurała |
| ty | będziesz szurała |
| on / ona / ono | będzie szurała |
| my | będziemy szurały |
| wy | będziecie szurały |
| oni / one | będą szurały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie szurało |
Tryb rozkazujący
| ty | szuraj |
| my | szurajmy |
| wy | szurajcie |