Conjugation of stulać
/ˈstu.lat͡ɕ/to bring together (to cause something to close or to reduce its surface area by bringing two things closer together) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | stulać |
Czas teraźniejszy
| ja | stulam |
| ty | stulasz |
| on / ona / ono | stula |
| my | stulamy |
| wy | stulacie |
| oni / one | stulają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stulałem |
| ty | stulałeś |
| on / ona / ono | stulał |
| my | stulaliśmy |
| wy | stulaliście |
| oni / one | stulali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stulałam |
| ty | stulałaś |
| on / ona / ono | stulała |
| my | stulałyśmy |
| wy | stulałyście |
| oni / one | stulały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stulało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę stulał |
| ty | będziesz stulał |
| on / ona / ono | będzie stulał |
| my | będziemy stulali |
| wy | będziecie stulali |
| oni / one | będą stulali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę stulała |
| ty | będziesz stulała |
| on / ona / ono | będzie stulała |
| my | będziemy stulały |
| wy | będziecie stulały |
| oni / one | będą stulały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie stulało |
Tryb rozkazujący
| ty | stulaj |
| my | stulajmy |
| wy | stulajcie |