Conjugation of stulić
/ˈstu.lit͡ɕ/to bring together (to cause something to close or to reduce its surface area by bringing two things closer together) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | stulić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stuliłem |
| ty | stuliłeś |
| on / ona / ono | stulił |
| my | stuliliśmy |
| wy | stuliliście |
| oni / one | stulili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stuliłam |
| ty | stuliłaś |
| on / ona / ono | stuliła |
| my | stuliłyśmy |
| wy | stuliłyście |
| oni / one | stuliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stuliło |
Czas przyszły
| ja | stulę |
| ty | stulisz |
| on / ona / ono | stuli |
| my | stulimy |
| wy | stulicie |
| oni / one | stulą |
Tryb rozkazujący
| ty | stul |
| my | stulmy |
| wy | stulcie |