Conjugation of starczać
ˈstar.t͡ʂat͡ɕbyć w wystarczającej ilości albo liczbie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | starczać |
Czas teraźniejszy
| ja | starczam |
| ty | starczasz |
| on / ona / ono | starcza |
| my | starczamy |
| wy | starczacie |
| oni / one | starczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | starczałem |
| ty | starczałeś |
| on / ona / ono | starczał |
| my | starczaliśmy |
| wy | starczaliście |
| oni / one | starczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | starczałam |
| ty | starczałaś |
| on / ona / ono | starczała |
| my | starczałyśmy |
| wy | starczałyście |
| oni / one | starczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | starczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę starczał |
| ty | będziesz starczał |
| on / ona / ono | będzie starczał |
| my | będziemy starczali |
| wy | będziecie starczali |
| oni / one | będą starczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę starczała |
| ty | będziesz starczała |
| on / ona / ono | będzie starczała |
| my | będziemy starczały |
| wy | będziecie starczały |
| oni / one | będą starczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie starczało |
Tryb rozkazujący
| ty | starczaj |
| my | starczajmy |
| wy | starczajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.