Conjugation of stanąć
ˈsta.nɔɲt͡ɕzostać ogłoszonym, uchwalonym, podjętym; dojść do skutku, wejść w życie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | stanąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stanąłem |
| ty | stanąłeś |
| on / ona / ono | stanął |
| my | stanęliśmy |
| wy | stanęliście |
| oni / one | stanęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stanęłam |
| ty | stanęłaś |
| on / ona / ono | stanęła |
| my | stanęłyśmy |
| wy | stanęłyście |
| oni / one | stanęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stanęło |
Czas przyszły
| ja | stanę |
| ty | staniesz |
| on / ona / ono | stanie |
| my | staniemy |
| wy | staniecie |
| oni / one | staną |
Tryb rozkazujący
| ty | stanij |
| my | stanijmy |
| wy | stanijcie |