Conjugation of stąpić
ˈstɔm.pit͡ɕwejść, wstąpić gdzie, przybyć dokąd, zrobić gdzie pierwszy krok Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | stąpić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | stąpiłem |
| ty | stąpiłeś |
| on / ona / ono | stąpił |
| my | stąpiliśmy |
| wy | stąpiliście |
| oni / one | stąpili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | stąpiłam |
| ty | stąpiłaś |
| on / ona / ono | stąpiła |
| my | stąpiłyśmy |
| wy | stąpiłyście |
| oni / one | stąpiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | stąpiło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie stąpił |
| oni / one | będą stąpili |
Tryb rozkazujący
| ty | stąp |
| my | stąpmy |
| wy | stąpcie |