Conjugation of spsocić
/ˈspsɔ.t͡ɕit͡ɕ/to frolic, to misbehave, to play pranks Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spsocić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spsociłem |
| ty | spsociłeś |
| on / ona / ono | spsocił |
| my | spsociliśmy |
| wy | spsociliście |
| oni / one | spsocili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spsociłam |
| ty | spsociłaś |
| on / ona / ono | spsociła |
| my | spsociłyśmy |
| wy | spsociłyście |
| oni / one | spsociły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spsociło |
Czas przyszły
| ja | spsocę |
| ty | spsocisz |
| on / ona / ono | spsoci |
| my | spsocimy |
| wy | spsocicie |
| oni / one | spsocą |
Tryb rozkazujący
| ty | spsoć |
| my | spsoćmy |
| wy | spsoćcie |