Conjugation of sprzeniewierzyć
spʂɛ.ɲɛˈvjɛ.ʐɘt͡ɕprzywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sprzeniewierzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | sprzeniewierzyłem |
| ty | sprzeniewierzyłeś |
| on / ona / ono | sprzeniewierzył |
| my | sprzeniewierzyliśmy |
| wy | sprzeniewierzyliście |
| oni / one | sprzeniewierzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | sprzeniewierzyłam |
| ty | sprzeniewierzyłaś |
| on / ona / ono | sprzeniewierzyła |
| my | sprzeniewierzyłyśmy |
| wy | sprzeniewierzyłyście |
| oni / one | sprzeniewierzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | sprzeniewierzyło |
Czas przyszły
| ja | sprzeniewierzę |
| ty | sprzeniewierzysz |
| on / ona / ono | sprzeniewierzy |
| my | sprzeniewierzymy |
| wy | sprzeniewierzycie |
| oni / one | sprzeniewierzą |
Tryb rozkazujący
| ty | sprzeniewierz |
| my | sprzeniewierzmy |
| wy | sprzeniewierzcie |