Conjugation of spolszczyć
/ˈspɔl.ʂt͡ʂɘt͡ɕ/nadać wyrazowi polskie brzmienie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spolszczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spolszczyłem |
| ty | spolszczyłeś |
| on / ona / ono | spolszczył |
| my | spolszczyliśmy |
| wy | spolszczyliście |
| oni / one | spolszczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spolszczyłam |
| ty | spolszczyłaś |
| on / ona / ono | spolszczyła |
| my | spolszczyłyśmy |
| wy | spolszczyłyście |
| oni / one | spolszczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spolszczyło |
Czas przyszły
| ja | spolszczę |
| ty | spolszczysz |
| on / ona / ono | spolszczy |
| my | spolszczymy |
| wy | spolszczycie |
| oni / one | spolszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | spolszcz |
| my | spolszczmy |
| wy | spolszczcie |