Conjugation of spojrzeć
ˈspɔj.ʐɛt͡ɕzwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spojrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spojrzałem |
| ty | spojrzałeś |
| on / ona / ono | spojrzał |
| my | spojrzeliśmy |
| wy | spojrzeliście |
| oni / one | spojrzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spojrzałam |
| ty | spojrzałaś |
| on / ona / ono | spojrzała |
| my | spojrzałyśmy |
| wy | spojrzałyście |
| oni / one | spojrzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spojrzało |
Czas przyszły
| ja | spojrzę |
| ty | spojrzysz |
| on / ona / ono | spojrzy |
| my | spojrzymy |
| wy | spojrzycie |
| oni / one | spojrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | spójrz |
| my | spójrzmy |
| wy | spójrzcie |