Conjugation of spolaczeć
spɔˈla.t͡ʂɛt͡ɕto become Polonized (to adopt Polish customs or culture) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spolaczeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spolaczałem |
| ty | spolaczałeś |
| on / ona / ono | spolaczał |
| my | spolaczeliśmy |
| wy | spolaczeliście |
| oni / one | spolaczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spolaczałam |
| ty | spolaczałaś |
| on / ona / ono | spolaczała |
| my | spolaczałyśmy |
| wy | spolaczałyście |
| oni / one | spolaczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spolaczało |
Czas przyszły
| ja | spolaczeję |
| ty | spolaczejesz |
| on / ona / ono | spolaczeje |
| my | spolaczejemy |
| wy | spolaczejecie |
| oni / one | spolaczeją |
Tryb rozkazujący
| ty | spolaczej |
| my | spolaczejmy |
| wy | spolaczejcie |