Conjugation of splunąć
ˈsplu.nɔɲt͡ɕwyrzucić z ust ślinę bądź coś, co się tam znajduje Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | splunąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | splunąłem |
| ty | splunąłeś |
| on / ona / ono | splunął |
| my | splunęliśmy |
| wy | splunęliście |
| oni / one | splunęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | splunęłam |
| ty | splunęłaś |
| on / ona / ono | splunęła |
| my | splunęłyśmy |
| wy | splunęłyście |
| oni / one | splunęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | splunęło |
Czas przyszły
| ja | splunę |
| ty | spluniesz |
| on / ona / ono | splunie |
| my | spluniemy |
| wy | spluniecie |
| oni / one | spluną |
Tryb rozkazujący
| ty | spluń |
| my | spluńmy |
| wy | spluńcie |