Conjugation of spłaszczyć
ˈspwaʂ.t͡ʂɘt͡ɕodnieść się do czegoś (zagadnienia, sprawy) w sposób zbytnio uproszczony Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | spłaszczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | spłaszczyłem |
| ty | spłaszczyłeś |
| on / ona / ono | spłaszczył |
| my | spłaszczyliśmy |
| wy | spłaszczyliście |
| oni / one | spłaszczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | spłaszczyłam |
| ty | spłaszczyłaś |
| on / ona / ono | spłaszczyła |
| my | spłaszczyłyśmy |
| wy | spłaszczyłyście |
| oni / one | spłaszczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | spłaszczyło |
Czas przyszły
| ja | spłaszczę |
| ty | spłaszczysz |
| on / ona / ono | spłaszczy |
| my | spłaszczymy |
| wy | spłaszczycie |
| oni / one | spłaszczą |
Tryb rozkazujący
| ty | spłaszcz |
| my | spłaszczmy |
| wy | spłaszczcie |