Conjugation of skubać
ˈsku.bat͡ɕo zwierzętach: zrywać i zjadać coś pyskiem, dziobem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | skubać |
Czas teraźniejszy
| ja | skubię |
| ty | skubiesz |
| on / ona / ono | skubie |
| my | skubiemy |
| wy | skubiecie |
| oni / one | skubią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skubałem |
| ty | skubałeś |
| on / ona / ono | skubał |
| my | skubaliśmy |
| wy | skubaliście |
| oni / one | skubali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skubałam |
| ty | skubałaś |
| on / ona / ono | skubała |
| my | skubałyśmy |
| wy | skubałyście |
| oni / one | skubały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skubało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę skubał |
| ty | będziesz skubał |
| on / ona / ono | będzie skubał |
| my | będziemy skubali |
| wy | będziecie skubali |
| oni / one | będą skubali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę skubała |
| ty | będziesz skubała |
| on / ona / ono | będzie skubała |
| my | będziemy skubały |
| wy | będziecie skubały |
| oni / one | będą skubały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie skubało |
Tryb rozkazujący
| ty | skub |
| my | skubmy |
| wy | skubcie |