Conjugation of skuć
ˈskut͡ɕpołączyć ze sobą elementy metalowe przy pomocy ciężkiego narzędzia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skuć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skułem |
| ty | skułeś |
| on / ona / ono | skuł |
| my | skuliśmy |
| wy | skuliście |
| oni / one | skuli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skułam |
| ty | skułaś |
| on / ona / ono | skuła |
| my | skułyśmy |
| wy | skułyście |
| oni / one | skuły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skuło |
Czas przyszły
| ja | skuję |
| ty | skujesz |
| on / ona / ono | skuje |
| my | skujemy |
| wy | skujecie |
| oni / one | skują |
Tryb rozkazujący
| ty | skuj |
| my | skujmy |
| wy | skujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.