Conjugation of skrzywić
ˈskʂɘ.vit͡ɕto twist (e.g. the truth), to disturb (e.g. one's character) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skrzywić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skrzywiłem |
| ty | skrzywiłeś |
| on / ona / ono | skrzywił |
| my | skrzywiliśmy |
| wy | skrzywiliście |
| oni / one | skrzywili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skrzywiłam |
| ty | skrzywiłaś |
| on / ona / ono | skrzywiła |
| my | skrzywiłyśmy |
| wy | skrzywiłyście |
| oni / one | skrzywiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skrzywiło |
Czas przyszły
| ja | skrzywię |
| ty | skrzywisz |
| on / ona / ono | skrzywi |
| my | skrzywimy |
| wy | skrzywicie |
| oni / one | skrzywią |
Tryb rozkazujący
| ty | skrzyw |
| my | skrzywmy |
| wy | skrzywcie |