Conjugation of skorumpować
/skɔ.rumˈpɔ.vat͡ɕ/uzależnić od siebie decydenta, urzędnika poprzez danie mu łapówki Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skorumpować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skorumpowałem |
| ty | skorumpowałeś |
| on / ona / ono | skorumpował |
| my | skorumpowaliśmy |
| wy | skorumpowaliście |
| oni / one | skorumpowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skorumpowałam |
| ty | skorumpowałaś |
| on / ona / ono | skorumpowała |
| my | skorumpowałyśmy |
| wy | skorumpowałyście |
| oni / one | skorumpowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skorumpowało |
Czas przyszły
| ja | skorumpuję |
| ty | skorumpujesz |
| on / ona / ono | skorumpuje |
| my | skorumpujemy |
| wy | skorumpujecie |
| oni / one | skorumpują |
Tryb rozkazujący
| ty | skorumpuj |
| my | skorumpujmy |
| wy | skorumpujcie |