Conjugation of skompletować
skɔm.plɛˈtɔ.vat͡ɕto put together, to assemble, to compile Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skompletować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skompletowałem |
| ty | skompletowałeś |
| on / ona / ono | skompletował |
| my | skompletowaliśmy |
| wy | skompletowaliście |
| oni / one | skompletowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skompletowałam |
| ty | skompletowałaś |
| on / ona / ono | skompletowała |
| my | skompletowałyśmy |
| wy | skompletowałyście |
| oni / one | skompletowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skompletowało |
Czas przyszły
| ja | skompletuję |
| ty | skompletujesz |
| on / ona / ono | skompletuje |
| my | skompletujemy |
| wy | skompletujecie |
| oni / one | skompletują |
Tryb rozkazujący
| ty | skompletuj |
| my | skompletujmy |
| wy | skompletujcie |