Conjugation of skomunikować
skɔ.mu.ɲiˈkɔ.vat͡ɕumożliwić, usprawnić kontakt Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skomunikować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skomunikowałem |
| ty | skomunikowałeś |
| on / ona / ono | skomunikował |
| my | skomunikowaliśmy |
| wy | skomunikowaliście |
| oni / one | skomunikowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skomunikowałam |
| ty | skomunikowałaś |
| on / ona / ono | skomunikowała |
| my | skomunikowałyśmy |
| wy | skomunikowałyście |
| oni / one | skomunikowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skomunikowało |
Czas przyszły
| ja | skomunikuję |
| ty | skomunikujesz |
| on / ona / ono | skomunikuje |
| my | skomunikujemy |
| wy | skomunikujecie |
| oni / one | skomunikują |
Tryb rozkazujący
| ty | skomunikuj |
| my | skomunikujmy |
| wy | skomunikujcie |