Conjugation of sklecić
ˈsklɛ.t͡ɕit͡ɕto pull together, to rig up (to build something hastily or ineptly) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | sklecić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skleciłem |
| ty | skleciłeś |
| on / ona / ono | sklecił |
| my | skleciliśmy |
| wy | skleciliście |
| oni / one | sklecili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skleciłam |
| ty | skleciłaś |
| on / ona / ono | skleciła |
| my | skleciłyśmy |
| wy | skleciłyście |
| oni / one | skleciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skleciło |
Czas przyszły
| ja | sklecę |
| ty | sklecisz |
| on / ona / ono | skleci |
| my | sklecimy |
| wy | sklecicie |
| oni / one | sklecą |
Tryb rozkazujący
| ty | skleć |
| my | sklećmy |
| wy | sklećcie |