Conjugation of skleić
ˈsklɛ.it͡ɕto become glued together, to stick to one another Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skleić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skleiłem |
| ty | skleiłeś |
| on / ona / ono | skleił |
| my | skleiliśmy |
| wy | skleiliście |
| oni / one | skleili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skleiłam |
| ty | skleiłaś |
| on / ona / ono | skleiła |
| my | skleiłyśmy |
| wy | skleiłyście |
| oni / one | skleiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skleiło |
Czas przyszły
| ja | skleję |
| ty | skleisz |
| on / ona / ono | sklei |
| my | skleimy |
| wy | skleicie |
| oni / one | skleją |
Tryb rozkazujący
| ty | sklej |
| my | sklejmy |
| wy | sklejcie |