Conjugation of skarłowacieć
skar.wɔˈva.t͡ɕɛt͡ɕto become stunted (to regress in development, losing one's previous size, weight and significance) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skarłowacieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skarłowaciałem |
| ty | skarłowaciałeś |
| on / ona / ono | skarłowaciał |
| my | skarłowacieliśmy |
| wy | skarłowacieliście |
| oni / one | skarłowacieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skarłowaciałam |
| ty | skarłowaciałaś |
| on / ona / ono | skarłowaciała |
| my | skarłowaciałyśmy |
| wy | skarłowaciałyście |
| oni / one | skarłowaciały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skarłowaciało |
Czas przyszły
| ja | skarłowacieję |
| ty | skarłowaciejesz |
| on / ona / ono | skarłowacieje |
| my | skarłowaciejemy |
| wy | skarłowaciejecie |
| oni / one | skarłowacieją |
Tryb rozkazujący
| ty | skarłowaciej |
| my | skarłowaciejmy |
| wy | skarłowaciejcie |