Conjugation of skarżyć
ˈskar.ʐɘt͡ɕpowiadamiać kogo o czyimś niewłaściwym postępowaniu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | skarżyć |
Czas teraźniejszy
| ja | skarżę |
| ty | skarżysz |
| on / ona / ono | skarży |
| my | skarżymy |
| wy | skarżycie |
| oni / one | skarżą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skarżyłem |
| ty | skarżyłeś |
| on / ona / ono | skarżył |
| my | skarżyliśmy |
| wy | skarżyliście |
| oni / one | skarżyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skarżyłam |
| ty | skarżyłaś |
| on / ona / ono | skarżyła |
| my | skarżyłyśmy |
| wy | skarżyłyście |
| oni / one | skarżyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skarżyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę skarżył |
| ty | będziesz skarżył |
| on / ona / ono | będzie skarżył |
| my | będziemy skarżyli |
| wy | będziecie skarżyli |
| oni / one | będą skarżyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę skarżyła |
| ty | będziesz skarżyła |
| on / ona / ono | będzie skarżyła |
| my | będziemy skarżyły |
| wy | będziecie skarżyły |
| oni / one | będą skarżyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie skarżyło |
Tryb rozkazujący
| ty | skarż |
| my | skarżmy |
| wy | skarżcie |