Conjugation of skapcanieć
skapˈt͡sa.ɲɛt͡ɕto become decrepit, to become feckless, to become infirm, to become senile Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | skapcanieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skapcaniałem |
| ty | skapcaniałeś |
| on / ona / ono | skapcaniał |
| my | skapcanieliśmy |
| wy | skapcanieliście |
| oni / one | skapcanieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skapcaniałam |
| ty | skapcaniałaś |
| on / ona / ono | skapcaniała |
| my | skapcaniałyśmy |
| wy | skapcaniałyście |
| oni / one | skapcaniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skapcaniało |
Czas przyszły
| ja | skapcanieję |
| ty | skapcaniejesz |
| on / ona / ono | skapcanieje |
| my | skapcaniejemy |
| wy | skapcaniejecie |
| oni / one | skapcanieją |
Tryb rozkazujący
| ty | skapcaniej |
| my | skapcaniejmy |
| wy | skapcaniejcie |