Conjugation of skandować
skanˈdɔ.vat͡ɕrytmicznie wypowiadać słowa, dzieląc je na sylaby Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | skandować |
Czas teraźniejszy
| ja | skanduję |
| ty | skandujesz |
| on / ona / ono | skanduje |
| my | skandujemy |
| wy | skandujecie |
| oni / one | skandują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | skandowałem |
| ty | skandowałeś |
| on / ona / ono | skandował |
| my | skandowaliśmy |
| wy | skandowaliście |
| oni / one | skandowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | skandowałam |
| ty | skandowałaś |
| on / ona / ono | skandowała |
| my | skandowałyśmy |
| wy | skandowałyście |
| oni / one | skandowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | skandowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę skandował |
| ty | będziesz skandował |
| on / ona / ono | będzie skandował |
| my | będziemy skandowali |
| wy | będziecie skandowali |
| oni / one | będą skandowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę skandowała |
| ty | będziesz skandowała |
| on / ona / ono | będzie skandowała |
| my | będziemy skandowały |
| wy | będziecie skandowały |
| oni / one | będą skandowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie skandowało |
Tryb rozkazujący
| ty | skanduj |
| my | skandujmy |
| wy | skandujcie |