Conjugation of siedzieć
ˈɕɛ.d͡ʑɛt͡ɕspoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | siedzieć |
Czas teraźniejszy
| ja | siedzę |
| ty | siedzisz |
| on / ona / ono | siedzi |
| my | siedzimy |
| wy | siedzicie |
| oni / one | siedzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | siedziałem |
| ty | siedziałeś |
| on / ona / ono | siedział |
| my | siedzieliśmy |
| wy | siedzieliście |
| oni / one | siedzieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | siedziałam |
| ty | siedziałaś |
| on / ona / ono | siedziała |
| my | siedziałyśmy |
| wy | siedziałyście |
| oni / one | siedziały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | siedziało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę siedział |
| ty | będziesz siedział |
| on / ona / ono | będzie siedział |
| my | będziemy siedzieli |
| wy | będziecie siedzieli |
| oni / one | będą siedzieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę siedziała |
| ty | będziesz siedziała |
| on / ona / ono | będzie siedziała |
| my | będziemy siedziały |
| wy | będziecie siedziały |
| oni / one | będą siedziały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie siedziało |
Tryb rozkazujący
| ty | siedź |
| my | siedźmy |
| wy | siedźcie |