Conjugation of rozwodzić
/rɔzˈvɔ.d͡ʑit͡ɕ/mówić lub pisać o czymś rozlegle, ze szczegółami Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozwodzić |
Czas teraźniejszy
| ja | rozwodzę |
| ty | rozwodzisz |
| on / ona / ono | rozwodzi |
| my | rozwodzimy |
| wy | rozwodzicie |
| oni / one | rozwodzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozwodziłem |
| ty | rozwodziłeś |
| on / ona / ono | rozwodził |
| my | rozwodziliśmy |
| wy | rozwodziliście |
| oni / one | rozwodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozwodziłam |
| ty | rozwodziłaś |
| on / ona / ono | rozwodziła |
| my | rozwodziłyśmy |
| wy | rozwodziłyście |
| oni / one | rozwodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozwodziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozwodził |
| ty | będziesz rozwodził |
| on / ona / ono | będzie rozwodził |
| my | będziemy rozwodzili |
| wy | będziecie rozwodzili |
| oni / one | będą rozwodzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozwodziła |
| ty | będziesz rozwodziła |
| on / ona / ono | będzie rozwodziła |
| my | będziemy rozwodziły |
| wy | będziecie rozwodziły |
| oni / one | będą rozwodziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozwodziło |
Tryb rozkazujący
| ty | rozwodź |
| my | rozwodźmy |
| wy | rozwodźcie |