Conjugation of roztkliwić
rɔsˈtkli.vit͡ɕto move, to touch (to affect emotionally) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roztkliwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roztkliwiłem |
| ty | roztkliwiłeś |
| on / ona / ono | roztkliwił |
| my | roztkliwiliśmy |
| wy | roztkliwiliście |
| oni / one | roztkliwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roztkliwiłam |
| ty | roztkliwiłaś |
| on / ona / ono | roztkliwiła |
| my | roztkliwiłyśmy |
| wy | roztkliwiłyście |
| oni / one | roztkliwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roztkliwiło |
Czas przyszły
| ja | roztkliwię |
| ty | roztkliwisz |
| on / ona / ono | roztkliwi |
| my | roztkliwimy |
| wy | roztkliwicie |
| oni / one | roztkliwią |
Tryb rozkazujący
| ty | roztkliw |
| my | roztkliwmy |
| wy | roztkliwcie |