Conjugation of roztargać
rɔsˈtar.ɡat͡ɕto tussle (to move someone's hair in different directions causing it to become a mess) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | roztargać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | roztargałem |
| ty | roztargałeś |
| on / ona / ono | roztargał |
| my | roztargaliśmy |
| wy | roztargaliście |
| oni / one | roztargali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | roztargałam |
| ty | roztargałaś |
| on / ona / ono | roztargała |
| my | roztargałyśmy |
| wy | roztargałyście |
| oni / one | roztargały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | roztargało |
Czas przyszły
| ja | roztargam |
| ty | roztargasz |
| on / ona / ono | roztarga |
| my | roztargamy |
| wy | roztargacie |
| oni / one | roztargają |
Tryb rozkazujący
| ty | roztargaj |
| my | roztargajmy |
| wy | roztargajcie |