Conjugation of rozsierdzić
rɔsˈɕɛr.d͡ʑit͡ɕ(dziś ) rozgniewać się, zdenerwować się Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozsierdzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozsierdziłem |
| ty | rozsierdziłeś |
| on / ona / ono | rozsierdził |
| my | rozsierdziliśmy |
| wy | rozsierdziliście |
| oni / one | rozsierdzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozsierdziłam |
| ty | rozsierdziłaś |
| on / ona / ono | rozsierdziła |
| my | rozsierdziłyśmy |
| wy | rozsierdziłyście |
| oni / one | rozsierdziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozsierdziło |
Czas przyszły
| ja | rozsierdzę |
| ty | rozsierdzisz |
| on / ona / ono | rozsierdzi |
| my | rozsierdzimy |
| wy | rozsierdzicie |
| oni / one | rozsierdzą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozsierdź |
| my | rozsierdźmy |
| wy | rozsierdźcie |