Conjugation of rozsiodłać
/rɔsˈɕɔ.dwat͡ɕ/to unsaddle (to remove a saddle) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozsiodłać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozsiodłałem |
| ty | rozsiodłałeś |
| on / ona / ono | rozsiodłał |
| my | rozsiodłaliśmy |
| wy | rozsiodłaliście |
| oni / one | rozsiodłali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozsiodłałam |
| ty | rozsiodłałaś |
| on / ona / ono | rozsiodłała |
| my | rozsiodłałyśmy |
| wy | rozsiodłałyście |
| oni / one | rozsiodłały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozsiodłało |
Czas przyszły
| ja | rozsiodłam |
| ty | rozsiodłasz |
| on / ona / ono | rozsiodła |
| my | rozsiodłamy |
| wy | rozsiodłacie |
| oni / one | rozsiodłają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozsiodłaj |
| my | rozsiodłajmy |
| wy | rozsiodłajcie |